Beskid Niski – najdziksze z najdzikszych
Po przesiedleniach po II wojnie światowej krajobraz Beskidu Niskiego zmienił się nie do poznania. Dzisiaj góry zalane są morzem zieleni, a w dolinach panuje głucha cisza. W czasie, gdy te tereny były zamieszkane przez Łemków, każdy nadający się do uprawy skrawek ziemi był wykorzystywany. Lasy rosły tylko tam, gdzie nie dało się nic posiać czy posadzić. Pozostałości po wsiach, które zniknęły bezpowrotnie, to jedynie przydrożne krzyże i stare drzewa owocowe. W przypadku niektórych wsi ustawione zostały symboliczne drzwi pośrodku pola na znak, że kiedyś w tym miejscu było życie. Dzisiaj Beskid Niski to obok Bieszczadów najdzikszy fragment polskiej części Karpat. Na wielu szczytach można znaleźć cmentarze, na których spoczęli walczący w czasie I wojny światowej, bo właśnie przez ten teren przebiegał front działań wojennych. Tym, co ocalało z wielowiekowych tradycji, są liczne drewniane cerkwie i kościoły, których część wpisano na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Są to niemi świadkowie procesu powrotu i ponownej dominacji natury na tych terenach.
Miejscowość: Beskid Niski
Województwo: podkarpackie
Rodzaj aktywności:
SLOW x RUCH
SLOW x LAS
SLOW x GÓRY
SLOW x RAZEM
Po przesiedleniach po II wojnie światowej krajobraz Beskidu Niskiego zmienił się nie do poznania. Dzisiaj góry zalane są morzem zieleni, a w dolinach panuje głucha cisza. W czasie, gdy te tereny były zamieszkane przez Łemków, każdy nadający się do uprawy skrawek ziemi był wykorzystywany. Lasy rosły tylko tam, gdzie nie dało się nic posiać czy posadzić. Pozostałości po wsiach, które zniknęły bezpowrotnie, to jedynie przydrożne krzyże i stare drzewa owocowe. W przypadku niektórych wsi ustawione zostały symboliczne drzwi pośrodku pola na znak, że kiedyś w tym miejscu było życie. Dzisiaj Beskid Niski to obok Bieszczadów najdzikszy fragment polskiej części Karpat. Na wielu szczytach można znaleźć cmentarze, na których spoczęli walczący w czasie I wojny światowej, bo właśnie przez ten teren przebiegał front działań wojennych. Tym, co ocalało z wielowiekowych tradycji, są liczne drewniane cerkwie i kościoły, których część wpisano na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Są to niemi świadkowie procesu powrotu i ponownej dominacji natury na tych terenach.
